ไฟล์เสียงนี้อ่านโดยเสียง AI
วันหนึ่ง พระเยซูทรงสั่งสอนประชาชนจำนวนมากที่มาชุมนุมกันเพื่อฟังพระองค์
คนเหล่านั้นมีทั้งคนเก็บภาษีและคนอื่น ๆ ที่ไม่ได้พยายามปฏิบัติตามธรรมบัญญัติของโมเสส

มีผู้นำศาสนาบางคนเห็นพระเยซูทรงสนทนากับคนเหล่านี้เหมือนเป็นมิตร จึงพากันกล่าวว่า พระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ไม่ถูกต้อง พระเยซูทรงได้ยิน จึงตรัสเล่าอุปมานี้แก่พวกเขา

“มีชายคนหนึ่งมีบุตรสองคน บุตรคนเล็กกล่าวกับบิดาว่า ‘พ่อครับ ขอทรัพย์สมบัติส่วนที่เป็นของผมเดี๋ยวนี้’ บิดาจึงแบ่งทรัพย์สินให้บุตรทั้งสองคน

ไม่นานนัก บุตรคนเล็กก็รวบรวมสิ่งของทั้งหมด เดินทางไปยังแดนไกล และใช้ทรัพย์สมบัติอย่างสุรุ่ยสุร่ายในการดำเนินชีวิตที่เป็นบาป
ต่อมา เกิดการกันดารอาหารอย่างรุนแรงในแผ่นดินนั้น เขาไม่มีเงินซื้ออาหาร จึงไปรับจ้างเลี้ยงหมู เขาทุกข์ยากและหิวโหยมาก ถึงกับอยากกินอาหารของหมู
ในที่สุด เขาจึงสำนึกในใจว่า ‘เราทำอะไรอยู่? คนรับใช้ของพ่อยังมีอาหารกินอุดมสมบูรณ์ แต่เรากลับกำลังจะอดตาย เราจะกลับไปหาพ่อ และขอเป็นเพียงคนรับใช้ของท่านก็พอ’

เขาจึงออกเดินทางกลับไปหาบิดา ขณะที่เขายังอยู่ไกล บิดาเห็นเขาก็เกิดความสงสาร จึงวิ่งออกไปหา โอบกอดและจุมพิตเขา
บุตรจึงกล่าวว่า ‘พ่อครับ ผมได้ทำบาปต่อพระเจ้าและต่อพ่อ ผมไม่สมควรที่จะเป็นบุตรของพ่ออีกต่อไป’

แต่บิดาสั่งคนรับใช้ว่า ‘จงรีบไปนำเสื้อผ้าที่ดีที่สุดมาให้เขาสวม ใส่แหวนที่นิ้ว และรองเท้าที่เท้า แล้วนำลูกวัวที่อ้วนที่สุดมาฆ่า เพื่อเราจะได้เลี้ยงฉลองกัน เพราะบุตรของเราคนนี้ตายไปแล้ว แต่กลับมีชีวิตอีกครั้งหนึ่ง เขาหลงหายไป แต่บัดนี้ได้พบแล้ว!’

แล้วทุกคนก็เริ่มเฉลิมฉลอง

ไม่นาน บุตรคนโตก็กลับมาจากทุ่งนา เขาได้ยินเสียงดนตรีและการเต้นรำ จึงสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น
เมื่อเขาทราบว่าเป็นการฉลองเพราะน้องชายกลับมา เขาก็โกรธและไม่ยอมเข้าไปในบ้าน บิดาจึงออกมาขอร้องให้เขาเข้าไปร่วมยินดี แต่เขาไม่ยอม
บุตรคนโตกกล่าวว่า ‘ตลอดเวลาหลายปี ผมรับใช้พ่ออย่างซื่อสัตย์ ไม่เคยฝ่าฝืนคำสั่งของพ่อ แต่พ่อไม่เคยให้ลูกแพะสักตัวหนึ่งแก่ผม เพื่อจะได้ฉลองกับเพื่อน ๆ แต่ลูกคนนี้ของพ่อ ใช้เงินของพ่อไปกับการทำบาป เมื่อเขากลับมา พ่อกลับฆ่าลูกวัวที่อ้วนที่สุดเพื่อฉลอง!’
บิดาจึงตอบว่า ‘ลูกเอ๋ย เจ้าก็อยู่กับพ่อเสมอ และทุกสิ่งที่พ่อมีก็เป็นของเจ้า แต่สมควรแล้วที่เราจะยินดีและฉลอง เพราะน้องของเจ้าคนนี้ตายไปแล้ว แต่กลับมีชีวิตอีกครั้งหนึ่ง เขาหลงหายไป แต่บัดนี้ได้พบแล้ว!’”
เรื่องจากพระคัมภีร์: ลูกา 15
นำมาจาก unfoldingWord ผลงานต้นฉบับโดย unfoldingWord สามารถเข้าดูได้ที่ https://openbiblestories.org อนุญาตให้ใช้สิทธิ์ภายใต้เงื่อนไข CC BY-SA 4.0 การดัดแปลง: ลบรูปภาพออก, แปลเป็นภาษาไทยโดย AI, และเพิ่มเสียงบรรยายโดย AI
เพลงนี้สร้างขึ้นโดย AI
วันหนึ่งพระเยซูทรงสอนประชาชน
คนบาปและคนเก็บภาษีเข้ามาฟังพระองค์
แต่ผู้นำศาสนากล่าวโทษในใจ
ว่าพระองค์คบคนบาปเป็นสหาย
พระองค์จึงตรัสเป็นอุปมา
เผยความรักของพระบิดา
มีชายคนหนึ่งมีบุตรสองคน
บุตรน้องขอทรัพย์มรดกไป
แล้วจากบ้านไปแดนไกล
ใช้ชีวิตฟุ่มเฟือยในบาปมากมาย
เมื่อกันดารอาหารมาเยือน
เขาต้องเลี้ยงหมูอย่างทุกข์ใจ
หิวจนอยากกินอาหารหมู
ชีวิตตกต่ำไร้หนทางใด
เขาจึงคิดขึ้นมาในใจ
“เราจะกลับไปหาบิดา
แม้ไม่คู่ควรเป็นบุตร
ขอเป็นเพียงผู้รับใช้ก็พอ”
เมื่อเขายังอยู่ไกลนัก
บิดาเห็นและวิ่งออกมา
โอบกอดและจุมพิตเขา
ด้วยความรักและเมตตา
“ลูกเอ๋ย เจ้ากลับมาแล้ว
จากตายกลับมีชีวิต
จากหลงหายได้ถูกพบ
เราจะชื่นชมยินดี”
ให้เสื้อใหม่ แหวน และรองเท้า
จัดงานเลี้ยงด้วยใจยินดี
เพราะลูกที่เคยหลงหาย
บัดนี้กลับมาสู่อ้อมกอดนี้
แต่พี่ชายกลับโกรธเคืองใจ
เมื่อได้ยินเสียงการเฉลิมฉลอง
เขากล่าวว่า “ข้ารับใช้ซื่อสัตย์
แต่ไม่เคยได้รับสิ่งใดเลย”
บิดาตอบด้วยความรัก
“ลูกเอ๋ย ทุกสิ่งเป็นของเจ้า
แต่ควรยินดีในวันนี้
เพราะน้องของเจ้ากลับมาแล้ว”
พระบิดาผู้เปี่ยมด้วยความรัก
ทรงรอคอยลูกเสมอมา
แม้เราหลงทางไกลแค่ไหน
พระองค์ยังทรงเมตตา
จากหลงหายได้ถูกพบพา
พระบิดาทรงยินดี
เมื่อเรากลับคืนมา
เมื่อเรากลับคืนมา
พระองค์ทรงยินดี
กลับสู่สารบัญเรื่องราวในพระคัมภีร์ / Return to index of Bible stories